Rabarber 'Glaskin's Perpetual' (Rheum rhabarbarum 'Glaskin's Perpetual') is een krachtige, vroege en bijzonder rijkdragende vaste plant uit de duizendknoopfamilie die met haar royale, weelderige bladrozet meteen een indrukwekkende, weelderige structuur in de bostuin geeft. Deze klassieke, betrouwbare selectie vormt lange, slanke tot middeldikke bladstelen met een aantrekkelijke groen-roze tot rode kleurschakering aan de basis en grote, licht golvende groene bladeren. 'Glaskin's Perpetual' staat bekend om haar vroege voorjaarsgroei én haar langdurige productiekracht met een relatief mild zuurgehalte, waardoor ze een geliefde, productieve vaste groente is voor halfschaduwrijke tot zonnige plekken in het voedselbos!
Groei en verzorging
Standplaats: volle zon tot halfschaduw (verdraagt ook lichte schaduw onder grotere bomen prima, wat haar ideaal maakt voor de rand of lichte kruidlaag van het voedselbos).
Bodem: humusrijk, diep losgewerkt, voedselrijk en gelijkmatig vochthoudend maar goed doorlatend. Rabarber is een echte veelvraat: verwen haar jaarlijks met een royale laag rijpe compost, stalmest of bladmulch rondom de pol (houd het groeipunt vrij zodat het niet gaat rotten).
Hoogte: 70 – 100 cm (breedte ca. 80 – 120 cm; eventuele bloemstengels tot ca. 150 cm).
Verzorging: zeer onderhoudsarm en oersterk. Laat een pas geplante rabarber het eerste jaar bij voorkeur met rust zodat ze een krachtig wortelgestel kan opbouwen. Breek eventuele bloemstengels zodra ze verschijnen diep aan de basis uit, zodat alle energie naar de bladstelen en de wortelstok gaat. In het najaar sterft het bovengrondse loof vanzelf af; laat het oude blad liggen als beschermende wintermulch of leg het op de composthoop. Na 5 tot 7 jaar kun je een oude pol in het vroege voorjaar desgewenst scheuren en verjongen.
Winterhard: ja, uitstekend winterhard (heeft winterkou nodig om in het voorjaar weer krachtig uit te lopen).
Een royale, productieve vaste groente voor de eetbare bostuin, moestuinrand, lichte bosrand of een zonnige tot halfschaduwrijke plek met rijke, vochthoudende grond.
Ecologische waarde
Met haar enorme bladerdak biedt rabarber vanaf het voorjaar tot in het najaar een koel, vochtig microklimaat op de bodem waar loopkevers, pissebedden, spinnen en andere nuttige bodemdiertjes graag schuilen. Bovendien onderdrukt het dichte bladerdek op natuurlijke wijze ongewenste onkruidgroei. Als je ervoor kiest een enkele bloemstengel te laten doorschieten, trekken de crèmekleurige bloempluimen in de vroege zomer diverse wilde bijen, honingbijen, zweefvliegen en kevers aan.
Eetbare plant & medicinaal gebruik
Ja — een heerlijke, klassieke voorjaarsgroente waarvan uitsluitend de bladstelen eetbaar zijn (het blad zelf is giftig)!
Belangrijke details over het gebruik van Rabarber 'Glaskin's Perpetual':
Veiligheid & Oxaalzuur: Eet uitsluitend de bladstelen en nooit de bladschijven! Het groene blad bevat hoge concentraties oxaalzuur en antrachinonglycosiden, waardoor het giftig is voor mens en dier (het afgebroken blad kan wel veilig op de composthoop of als mulch rondom niet-eetbare planten worden gelegd). Ook in de bladstelen stijgt het oxaalzuurgehalte later in de zomer; oogst daarom traditioneel tot omstreeks de langste dag (21 juni) en eet rabarber met mate (mensen met aanleg voor nierstenen, jicht of reumatische klachten zijn extra terughoudend).
Smaak en gebruik:
Culinair: De stelen van 'Glaskin's Perpetual' hebben een friszure, fruitige en relatief milde rabarbersmaak en blijven tijdens het garen mooi mals. Heerlijk voor klassieke rabarbercompote, rabarberjam (bijv. in combinatie met aardbeien uit eigen tuin!), rabarbertaart, crumble, siroop, chutney of als friszure tegenhanger bij hartige gerechten met vette vis of geroosterd vlees.
Medicinaal: Culinaire tuinrabarber (Rheum rhabarbarum) wordt primair als groente gegeten; in de traditionele kruidengeneeskunde wordt vooral de wortel van medicinale rabarbersoorten (Rheum palmatum / Rheum officinale) in zeer specifieke, lage doseringen ingezet vanwege de sterk laxerende antrachinonen. Gebruik wortel of blad van tuinrabarber niet zelfstandig als huismiddel.
Oogst: Oogst de stelen vanaf april tot uiterlijk eind juni door een stevige steel onderaan vast te pakken en met een draaiende, trekkende beweging los te wrikken van de plant (niet afsnijden, om rotting van het stompje te voorkomen). Laat altijd minstens de helft van de stelen aan de plant staan zodat ze voldoende kracht houdt voor het volgende jaar.

